اسکار هومولکا
Homolka, Oscar
بازيگر (1898، وين - اتريش؛ 1978)
در آکادمي سلطنتي هنرهاي دراماتيک در وين تحصيل کرد و به ايفاي نقش در تآترهاي اتريش و آلمان پرداخت. پس از آن، به سينما راه يافت و دوراني کوتاه در فيلم هاي صامت و ناطق سينماي آلمان ظاهر شد. پس از به قدرت رسيدن نازي ها به انگلستان رفت و در سال 1936 راه ايالات متحد را پيش گرفت تا در فيلم هاي هاليوودي ايفاي نقش هاي دوم را به عهده بگيرد. علاوه بر آن، بازي در برودوي را نيز تجربه کرد و در ميانه ي دهه ي 1960 با قصد کناره گيري از سينما به انگلستان بازگشت، اما در آن جا هم چنان به فعاليت هاي بازيگري ادامه داد و تا زمان مرگش، در چند فيلم انگليسي و محصولات مشترک ظاهر شد.
هومولکا هم مثل اغلب بازيگران اروپايي که به سينماي غرب کشيده شدند، عمدتاً و ناخواسته در نقش خبيث هاي آلماني که زبان انگليسي را با لهجه اي غريب حرف مي زدند، ظاهر شد. اما استعداد و توانش براي ايفاي گاه گاهي نقش هاي دوم که از کليشه هاي مرسوم فراتر مي رفتند، از او بازيگري به مراتب تواناتر را به تماشا گذاشت به ويژه زماني که در نقش شخصيت هاي خوش طينت و ترحم برانگيز ظاهر مي شد. با وجود اين، گاه در همان نقش هاي منفي نيز بازي هايي ماندگار ارائه داد، که از جمله ي آن ها مي توان به نقش «کارل ورلاک» در خراب کاري، ژنرال روسي در جنگ و صلح و «عمو کريس» در ماما را به خاطر مي آورم اشاره کرد - که براي اين آخري، کانديداي دريافت جايزه ي اسکار بهترين بازيگر نقش دوم نيز شد.
از فيلم ها: 1926 - کا 13 513 (ويرتل)، دختر بي خانمان (ديويد)؛ 1927 - دروغ مقدس (هولگر مادسن)، ستم گر (برنهارت)، نان بدون مردان (ران)؛ 1928 - روتهاس گاسه (آزوالد)؛ 1930 - دريفوس (آزوالد)، فريب کاري (اوتسيکي)؛ 1931 - راه هايي به سوي ريو (آزوالد)، ميان شب و صبح (لامپرشت)؛ 1932 - جاسوسان مشغول کار هستند (لامپرشت)؛ 1933 - اخلاق و عشق (ياکوبي)؛ 1936 - رودز افريقايي (ويرتل)، خراب کاري (هيچکاک)؛ 1937 - جزر دريا (هوگان)؛ 1940 - رفيق ايکس (ک. ويدور)، هفت گناه کار (گارنت)؛ 1941 - خشم در بهشت (وان دايک)، آتش پاره (هاکس)، زن نامرئي (ساترلند)؛ 1943 - گروگان ها (تاتل)، مأموريت در مسکو (کورتيز)؛ 1948 - ماما را به خاطر مي آورم (ج. استيونز)؛ 1949 - آنا لوکاستا (راپر)؛ 1950 - برج سفيد (تتسلاف)؛ 1952 - تمام سرّي (ژامپي)؛ 1953 - خانه ي تير (م. آندرسن)؛ 1954 - زنداني جنگي (مارتن)؛ 1955 - خارش هفت ساله (ب. وايلدر)؛ 1956 - جنگ و صلح (ک. ويدور)؛ 1958 - کليد (ک. ريد)، وداع با اسلحه (چ. ويدور)، توفان (لاتوادا)؛ 1961 - آقاي ساردونيکوس (کسل)؛ 1962 - دنياي شگفت انگيز برادران گريم (ه. لوين)؛ 1964 - کشتي هاي دراز (کارديف)؛ 1965 - شادي در صبح (ا. سيگال)؛ 1966 - تدفين در برلين (هاميلتن)؛ 1967 - مغز يک ميليارد دلاري (ک. راسل)، رويداد (سيلوراستاين)؛ 1969 - زن ديوانه ي شايو (فوربز)، مأموريت براي کشتن (ش. رنولدز)؛ 1970 - ترانه ي نروژ (ا. استون)، مأمور اعدام (واناميکر)؛ 1974 - تخم تمر هندي (ب. ادواردز).
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}